Pisarnia - Przybornik
Był taki moment latem tego roku, kiedy szukałam sposobu na podtrzymanie bloga przy życiu bez poruszania ciężkich i mięsistych tematów naukowych. Wtedy powstał pomysł na napisanie pierwszego przybornika. Od jego opublikowania minęło już ładnych parę miesięcy. Nie oznacza to jednak, że w tym czasie nie natrafiłam na godne polecenia treści, osoby i miejsca, zarówno w w internecie, jak i w realu. Wręcz przeciwnie! Było tego całkiem sporo i właśnie tymi inspiracjami będę chciała się tu dzisiaj z wami podzielić!
Gotowi?

*

Youtube

Jola Szymańska

Niedługo po opublikowaniu ostatniego Przybornika odnalazłam w sieci Jolę Szymańską. Jola ma i bloga i dość prężnie działające konto na Instagramie, ale przede wszystkim kanał na Youtubie z całą masą wartościowych treści. Urzekła mnie przede wszystkim jej odwaga w mówieniu o problemach polskiego Kościoła, ale niedawno Jola zapowiedziała, że powoli kończy z tematami religijnymi.

Warto do niej zajrzeć po pełne refleksji komentarze do książek czy filmów, ale także rozważania o życiu, nieco o podróżach, kulturze, a nawet… psychoterapii! Ostatnio pojawiła się też super recenzja Kindle’a. Nie trzeba się oczywiście z autorką we wszystkim zgadzać, ale myślę że warto zwrócić uwagę na jakość jej refleksji nad otaczającym światem. Poproszę o więcej takich influencerów!

Arthur Holmes o historii filozofii

Kto obserwuje mój profil na Instagramie ten może jeszcze pamiętać moje przygotowania do egzaminów doktorskich. Nie wspominałam jednak co, oprócz notatek z seminarium, pomogło mi w przygotowaniach do ostatniego (może w ogóle ostatniego ever?) egzaminu z filozofii. A była to seria kilkudziesięciu filmów-wykładów z historii filozofii, opublikowana na kanale Wheaton College (link do playlisty).

Wykłady te prowadzi profesor Arthur Holmes. Nie doszukałam się dokładnej daty tych wykładów, ale można domyślić się, że były prowadzone w latach 80. lub 90. Wskazuje na to zarówno jakość nagrań, jak i stroje profesora i studentów : ) Mimo dosyć trudnej oldschoolowej angielszczyzny i bardzo charakterystycznego akcentu profesora, warto skupić się na treści. Te filmy naprawdę pomogły mi w zrozumieniu kilku skomplikowanych wątków filozoficznych.

Podcast

Dział Zagraniczny

Nie wiem jak wy, ale ja bardzo lubię słuchać podcastów. Ostatnio trafiłam na coś nietypowego w polskiej podcastowej przestrzeni – na Dział Zagraniczny. Już sam podtytuł strony internetowej Działu – Polskiego czytelnika to nie interesuje – wskazuje na niszowość całego projektu. Strona Działu, prowadzonego przez dziennikarza Macieja Okraszewskiego działa już od kilku dobrych lat, ale dopiero od momentu, kiedy wystartował z podcastem, zwrócono na nią większą uwagę.

W podcaście usłyszymy o aktualnych problemach krajów geograficznie i kulturowo odległych od Polski, o sprawach międzynarodowych, palących kwestiach współczesności, takich jak bieda czy ekologia. Krótko mówiąc o takich tematach, o których dostępne w naszym kraju kanały telewizyjne mówią tylko wtedy, kiedy już naprawdę nic nie dzieje się w polskiej polityce, czyli np. w czasie ciszy wyborczej (na marginesie dodam, że dzień ciszy wyborczej był jak dla mnie najbardziej interesującym dniem w polskiej telewizji : D ).

Co ważne, Maciej zaprasza do nagrywania tego podcastu ekspertów w konkretnych dziedzinach – nie jest to więc zwykłe publicystyczne gadanie. Spośród odsłuchanych do tej pory odcinków najbardziej przypadły mi do gustu przede wszystkim ten o wojnie w Syrii oraz o życiu w Omanie. Koniecznie zajrzyjcie na stronę Działu!

Serial

Odkąd uporałam się z pracą doktorską wreszcie mam czas na nadrobienie seriali! Poniżej dwa największe hity ostatnich miesięcy.

The Loudest Voice

Można powiedzieć, że ten serial opowiada o Rogerze Ailesie i powstawaniu kanału informacyjnego Fox News. Ale można też powiedzieć, że jest to film o molestowaniu seksualnym w pracy, nadużyciu władzy, wpływie mediów na politykę i polityki na media, o chamstwie i obcesowości. I wszystkie te stwierdzenia będą poprawne.

Większość odcinków jest bardzo mocnych pod względem przekazu. Powala przede wszystkim świetna gra aktorska Russella Crowe’a, którego nie często oglądać można w takich serialowych formatach. Warto obejrzeć, chociaż konkluzje mogą być smutne. Bo jeśli tacy ludzie jak Ailes rządzą światem i zgarniają miliony, to ja wysiadam.

The Crown

Nie wiem co zajmuje mi więcej czasu, kiedy zasiadam do oglądania The Crown – samo oglądanie czy poboczny research, który w tym samym czasie robię! Serial o brytyjskiej rodzinie królewskiej zawiera w sobie całą masę szczegółów, o których normalny człowiek nie ma pojęcia. Jeśli tylko pojawia się jakaś postać, której nie znam – od razu googluję. Wydarzenie z historii, o którym nigdy nie słyszałam (no bo chyba nie powiecie, że wiedzieliście o katastrofie górniczej w Aberfan z 1966?!) – znów zagłębiam się w doczytywanie, jak to wszystko wyglądało naprawdę.

A aktorzy? I w pierwszych dwóch sezonach i teraz w trzecim, robią naprawdę świetną robotę.

Moim zdaniem The Crown to jeden z lepszych i bardziej wartościowych seriali oferowanych przez Netflix.

Muzyka

Coldplay “Everyday Life”

Przyznam szczerze, że jeszcze nie do końca wgryzłam się w nową płytę Coldplay, ale obiecałam jednej bliskiej mi osobie, że ta polecajka koniecznie się tu pojawi ; ) W radiu mogliście już usłyszeć kilka utworów promujących nowy album Coldplay – na Liście Przebojów Trójki pojawił się chociażby ten, zatytułowany Orhpans (tu link do video na Youtube). Głównym powodem, dla którego mówię tu o tym zespole, jest jednak nie muzyczny aspekt ich nowej płyty (bo ten akurat w recenzjach dostępnych online jest oceniany różnie), ale raczej to, co się w związku z tą płytą podziało.

No bo po pierwsze, tym albumem Coldplay zwraca uwagę na mega ważne problemy współczesnego świata – głównie niepokoje na Bliskim Wschodzie, zwłaszcza wojnę w Syrii. Widać to i w teledyskach, i miejscami nieco orientalnych liniach melodycznych, ale także w użyciu języka arabskiego w tytułach piosenek czy samym tekście.

Po drugie, ogłaszając, że z tą płytą nie będzie jeździł po świecie w ramach koncertowego tour, zespół zwraca uwagę na problem zanieczyszczenia środowiska przez częste podróże samolotowe. Jedyne koncerty – i to bez publiczności na żywo – odbyły się w dniu premiery w Jordanii. Jeden o świcie (Sunrise) i jeden o zachodzie słońca (Sunset), bo tak też nazywają się dwie płyty tego albumu. Dodatkowo, Codplay wystąpił także pod koniec listopada w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie (pośród dinozaurów ; ) ), a dochód z tego wydarzenia przeznaczył na cele charytatywne.

Kocham to podejście, a także to, że zespół świadom jest tego, że osiągnął już taką rozpoznawalność, dzięki której może dotrzeć do ludzi nie tylko z piosenką, ale też głębokim i ważnym przekazem. I wie, że będzie usłyszany.

We’ve got to this place as a band so there’s really nothing to think about career-wise. You can just speak completely freely and let all the colours of life come through.

Chris Martin, źródło pod tym linkiem

Tak jak nie chciałabym żyć w świecie Rogera Ailesa, tak w świecie Chrisa Martina jak najbardziej mogę!

Książki

Wy wszyscy moi ja

No i na koniec książka, o której obserwujący Pisarnię na Instagramie słyszeli już jakieś dwadzieścia razy : D Co poradzę, że tak bardzo skradła moje serce?

Pełny opis pod poniższym zdjęciem.

View this post on Instagram

Myślę że dużo jeszcze czasu upłynie zanim rozprawimy się z mitami dotyczącymi roli motywacji i silnej woli w realizacji naszych mniejszych i większych celów. (Może to taka forma obrony, żeby te dwie kobyły pozostawić przy życiu? Bo tak łatwo można wszystko zwalić na ich brak lub niewystarczające w nie wyposażenie?)⁣ ⁣ Całej masy argumentów służących obaleniu tych mitów dostarcza książka Miłosza Brzezińskiego "Wy wszyscy moi ja". Myślą przewodnią jest pokazanie, w jak wielką ilość różnych zależności jesteśmy uwikłani – my, a dokładnie wszyscy nasi ja. Umysł może chcieć bowiem ciągnąć wszystkie plany na przód, serce tkwić w rozterkach, a ciało po prostu odmawiać ze zmęczenia współpracy. No i jak tu im teraz wszystkim powiedzieć, żeby się "zmotywowały"? ⁣ ⁣ Autor każe nam w tym przypadku zwrócić większa uwagę na szeroko rozumiane otoczenie (od tego, co jemy, jak śpimy, z kim mamy do czynienia, aż po miejsce do pracy i rozklad planu dnia) i tam zacząć wprowadzać poprawki.⁣ No bo bezpośrednio w sobie to trudniej. ⁣ Ciekawe i jak dla mnie bardzo przekonujące rozwiązanie.⁣ ⁣ Książkę tą trudno nazwać naukową, ale poradnikiem także nie jest. Przytoczona zostaje cała masa wyników mega ciekawych badań nad człowiekiem, ale ich rezultaty przedstawione są w przystępny sposób. Typowo poradnikowych mądrości nie znajdziemy tu też za wiele – autor chce raczej żebyśmy sami wyciągali wnioski. Liczba pozaginanych rogów w moim wydaniu 😉 sugeruje jednoznacznie, że takie połączenie bardzo przypadło mi do gustu.⁣ ⁣ Czyta się przyjemnie, choć może lepiej nie do poduszki – niektóre wątki wymagają większego skupienia. Inne ⁣ z kolei powodują wybuchy niekontrolowanego śmiechu. Wydanie i oprawa graficzna przykuwają oko, tak samo jak dosyć niestandardowy format.⁣ ⁣ Zdecydowanke warto wcisnąć na listę książek do przeczytania! #minirecenzja #recenzjaksiazki #polecam #literatura #bookworm #czytambolubie #dobralektura #recenzja #czytamyksiążki #przeczytane #wywszyscymoija

A post shared by  Agata, PhD🏅 | Teksty Naukowe (@pisarnia) on

*

A tobie co wpadło ostatnio w oko? : )

Przybornik, czyli moje odkrycia ostatnich miesięcy #2

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *